die aan Alzheimer lijdt, dan kan dit toch niet gebeuren?
Alzheimer tast niet alleen het geheugen aan.
Of het oriëntatievermogen. Of het besef van tijd, plaats en ruimte. Alzheimer verandert ook het karakter. Er wordt nog steeds heel veel onderzoek gedaan naar de wijze waarop dit gebeurt. Waardeoordelen van Alzheimer- patiënten veranderen doorlopend, en vaak sluipenderwijs. Alzheimerpatiënten kunnen enorme angstoornissen ontwikkelen.
Mijn vader werd dagelijks getroffen door panische paniekaanvallen, soms vanwege
een onduidelijke of niet bestaande oorzaak. Alzheimerpatiënten ontvouwen complot- theorieën, soms uit zichzelf, soms beïnvloed door anderen. Van de ene op de andere dag kunnen voorheen zeer beminde intimi ineens niet meer deugen.
Kortom, ook al herken je als betrokkene nog veel in het gedrag en uiterlijk van je dementerende naaste, het wordt een ander persoon met een ander, gluiperig wisselend karakter. Alsof het dominodag was, zo vielen alle geliefden van mijn vader één voor één. Ineens waren ze van 'lief, onmisbaar en betrouwbaar' een vijand geworden die het op hem gemunt had.
Met het verlies aan werkende hersencellen verliest een Alzheimerpatiënt ook zijn weerstand tegen verregaande beïnvloeding. Zeker alleenstaande dementerenden zijn gevoelig voor manipulatie vanwege hun kwetsbaarheid. Ze zijn niet meer in staat om alle belangen af te wegen, zoals ze dat met gezonde hersens wel hadden gedaan.
De vader die het contact met zijn getrouwe sociale omgeving moest verbreken, in het geheim akten ondertekende die hij niet begreep en trouwde met iemand waarmee hij een half jaar eerder nooit wilde te trouwen, was wezenlijk en moleculair een andere man als de vader met wie ik een goede band had.
Hoe goed je relatie ook is met een alzheimer- patiënt, je mag er nooit vanuit gaan dat dit automatisch zo blijft. Als Alzheimer om de hoek kijkt, is geen enkele relatie gegarandeerd. Dit is helaas ook een pijnlijke les die ik heb geleerd.